Γιατί δυσκολευόμαστε τόσο πολύ να δημιουργήσουμε ερωτικές σχέσεις σήμερα;

Έχεις παρατηρήσει πόσο συχνά οι άνθρωποι λένε ότι θέλουν μια σχέση, αλλά δυσκολεύονται να τη δημιουργήσουν; Ότι θέλουν να γνωρίσουν κάποιον, να ερωτευτούν και να μοιραστούν τη ζωή τους, αλλά στην πράξη οι γνωριμίες συχνά σταματούν πριν προλάβουν να εξελιχθούν;

Μπορεί να ξεκινά μια συζήτηση με ενθουσιασμό, να υπάρχει ενδιαφέρον και έλξη, αλλά μετά από λίγο η επικοινωνία να σταματά χωρίς εξήγηση. Άλλες φορές, δύο άνθρωποι συνεχίζουν να μιλούν για εβδομάδες ή μήνες, χωρίς να γίνεται ποτέ ξεκάθαρο τι πραγματικά θέλουν ο ένας από τον άλλον.

Και κάπως έτσι, δημιουργείται ένα παράδοξο: ενώ έχουμε περισσότερες δυνατότητες να γνωρίσουμε νέους ανθρώπους από ποτέ, η ουσιαστική σύνδεση δεν φαίνεται πάντα να έρχεται πιο εύκολα.

Τι έχει αλλάξει στον τρόπο που σχετιζόμαστε; Γιατί, ενώ επιθυμούμε την εγγύτητα, μερικές φορές δυσκολευόμαστε να κάνουμε το πρώτο βήμα ή να αφήσουμε μια γνωριμία να εξελιχθεί;

Όταν οι επιλογές γίνονται ατελείωτες Οι εφαρμογές γνωριμιών και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν αλλάξει σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο ερχόμαστε σε επαφή με νέους ανθρώπους. Μπορούμε να γνωρίσουμε κάποιον μέσα σε λίγα λεπτά, να ξεκινήσουμε μια συζήτηση και να έχουμε πρόσβαση σε περισσότερες γνωριμίες από όσες θα είχαμε ίσως στην καθημερινότητά μας.

Αυτή η δυνατότητα, όμως, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι γίνεται ευκολότερο να δημιουργήσουμε μια ουσιαστική σχέση.

Όταν έχουμε διαρκώς την αίσθηση ότι υπάρχουν κι άλλες επιλογές, μπορεί να δυσκολευόμαστε να επενδύσουμε σε έναν άνθρωπο. Ακόμη κι όταν μια γνωριμία εξελίσσεται όμορφα, ίσως αναρωτιόμαστε αν θα μπορούσαμε να βρούμε κάποιον που να μας ταιριάζει περισσότερο.

Έτσι, αντί να δίνουμε χρόνο για να γνωρίσουμε πραγματικά τον άλλον, μπορεί να εστιάζουμε γρήγορα σε όσα δεν μας αρέσουν ή δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες μας.

Φυσικά, το να είμαστε επιλεκτικοί δεν είναι κάτι αρνητικό. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τι αναζητούμε και τι δεν μπορούμε να δεχτούμε σε μια σχέση. Υπάρχει, όμως, διαφορά ανάμεσα στο να επιλέγουμε έναν άνθρωπο που μας ταιριάζει και στο να περιμένουμε να ανταποκρίνεται από την πρώτη στιγμή σε κάθε μας προσδοκία.

Μια γνωριμία χρειάζεται χρόνο για να αποκτήσει βάθος. Δεν μπορούμε πάντα να γνωρίζουμε από την πρώτη συζήτηση αν ένας άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να μας προσφέρει μια ουσιαστική συντροφικότητα.

Ίσως, λοιπόν, το ερώτημα δεν είναι πόσους ανθρώπους μπορούμε να γνωρίσουμε, αλλά πόσο χώρο είμαστε διατεθειμένοι να δώσουμε σε έναν άνθρωπο για να τον γνωρίσουμε πραγματικά.

Ο φόβος της απόρριψης και η δυσκολία να εκτεθούμε Για να δημιουργήσουμε μια ερωτική σχέση, χρειάζεται κάποια στιγμή να ρισκάρουμε συναισθηματικά. Να δείξουμε ότι ενδιαφερόμαστε, να εκφράσουμε αυτό που αισθανόμαστε και να αποδεχτούμε ότι ο άλλος μπορεί να μη νιώθει το ίδιο.

Αυτό δεν είναι πάντα εύκολο.

Όταν έχουμε βιώσει απόρριψη ή απογοήτευση, είναι φυσικό να γινόμαστε πιο προσεκτικοί. Μπορεί να δυσκολευόμαστε να εμπιστευτούμε, να φοβόμαστε να δείξουμε το ενδιαφέρον μας ή να προσπαθούμε να διατηρούμε μια απόσταση μέχρι να βεβαιωθούμε ότι δεν πρόκειται να πληγωθούμε.

Ίσως έχεις βρεθεί κι εσύ σε μια κατάσταση όπου ήθελες να στείλεις ένα μήνυμα, αλλά τελικά δεν το έκανες, επειδή φοβόσουν μήπως φανεί ότι ενδιαφέρεσαι περισσότερο. Ή μπορεί να ένιωσες την ανάγκη να απομακρυνθείς από κάποιον, όχι επειδή δεν σου άρεσε, αλλά επειδή άρχισες να αισθάνεσαι ότι η γνωριμία αποκτά μεγαλύτερη συναισθηματική σημασία.

Σε τέτοιες περιπτώσεις, η απόσταση μπορεί να λειτουργεί ως ένας τρόπος προστασίας. Αν δεν εκφράσουμε το ενδιαφέρον μας, δεν χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε άμεσα το ενδεχόμενο της απόρριψης. Αν δεν επιτρέψουμε σε κάποιον να μας πλησιάσει, περιορίζουμε την πιθανότητα να μας πληγώσει.

Το τίμημα, όμως, είναι ότι περιορίζουμε και την πιθανότητα να δημιουργήσουμε μια ουσιαστική σύνδεση.

Δεν μπορούμε να εξαλείψουμε κάθε πιθανότητα απογοήτευσης από τις σχέσεις μας. Μπορούμε, όμως, να μάθουμε να εκφραζόμαστε με μεγαλύτερη ειλικρίνεια, χωρίς να θεωρούμε ότι το ενδιαφέρον μας μάς κάνει λιγότερο δυνατούς ή ότι η απόρριψη καθορίζει την αξία μας.

Θέλουμε τη σχέση, αλλά είμαστε έτοιμοι για την οικειότητα; Υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα στο να επιθυμούμε μια σχέση και στο να αισθανόμαστε άνετα με όσα απαιτεί η δημιουργία της.

Η οικειότητα δεν αφορά μόνο τις όμορφες στιγμές, την έλξη ή τον ενθουσιασμό μιας νέας γνωριμίας. Περιλαμβάνει και τη δυνατότητα να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας, να εκφράζουμε τις ανάγκες μας, να δείχνουμε τις ευάλωτες πλευρές μας και να επιτρέπουμε στον άλλον να μας γνωρίσει πέρα από την εικόνα που θέλουμε να παρουσιάζουμε.

Αυτή η διαδικασία μπορεί να μας φέρει αντιμέτωπους με φόβους και ανασφάλειες που δεν είχαμε αναγνωρίσει προηγουμένως.

Για κάποιους ανθρώπους, η συναισθηματική εγγύτητα μπορεί να συνδέεται με τον φόβο ότι θα χάσουν την ανεξαρτησία τους. Για άλλους, μπορεί να ξυπνά την ανησυχία ότι θα εγκαταλειφθούν ή ότι δεν θα είναι αρκετοί για τον άνθρωπο που έχουν απέναντί τους.

Οι προηγούμενες εμπειρίες μας, οι σχέσεις που έχουμε βιώσει και ο τρόπος με τον οποίο μάθαμε να συνδεόμαστε με τους άλλους μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο που προσεγγίζουμε μια νέα γνωριμία.

Αυτό δεν σημαίνει ότι όποιος δυσκολεύεται να δημιουργήσει σχέση φοβάται απαραίτητα τη δέσμευση. Μπορεί να μην έχει συναντήσει έναν άνθρωπο με τον οποίο να αισθάνεται συμβατότητα ή να μην είναι στην κατάλληλη φάση της ζωής του για μια σχέση.

Αξίζει, ωστόσο, να αναρωτηθούμε αν κάποιες φορές απομακρυνόμαστε όχι επειδή δεν θέλουμε τον άλλον, αλλά επειδή δυσκολευόμαστε να διαχειριστούμε όσα αισθανόμαστε όταν αρχίζουμε να ερχόμαστε κοντά του.

Η ανάγκη να είμαστε σίγουροι πριν ακόμη ξεκινήσουμε Πολλές φορές, στην αρχή μιας γνωριμίας, θέλουμε να γνωρίζουμε από νωρίς πού οδηγείται. Θέλουμε να είμαστε σίγουροι ότι ο άλλος ενδιαφέρεται πραγματικά, ότι οι προθέσεις του είναι ξεκάθαρες και ότι δεν θα επενδύσουμε συναισθηματικά σε κάτι που τελικά δεν θα προχωρήσει.

Η ανάγκη για σαφήνεια και συνέπεια είναι απολύτως θεμιτή. Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να παραμένει σε μια ασαφή κατάΗ ανάγκη να είμαστε σίγουροι πριν ακόμη ξεκινήσουμε

σταση που τον κάνει να αισθάνεται ανασφάλεια.

Ωστόσο, υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να αναζητούμε μια σχέση με ξεκάθαρη επικοινωνία και στο να περιμένουμε να έχουμε όλες τις απαντήσεις πριν επιτρέψουμε σε μια γνωριμία να εξελιχθεί.

Στην αρχή, δεν γνωρίζουμε ακόμη πώς θα επικοινωνούμε, πώς θα διαχειριζόμαστε τις διαφωνίες μας ή αν θα μπορέσουμε να αναπτύξουμε μια ουσιαστική συναισθηματική σύνδεση. Αυτά αποκαλύπτονται σταδιακά, μέσα από τον χρόνο και τις κοινές μας εμπειρίες.

Όταν προσπαθούμε να ελέγξουμε κάθε πιθανή εξέλιξη, μπορεί να ερμηνεύουμε μια καθυστερημένη απάντηση ως αδιαφορία ή μια μικρή αμηχανία ως ένδειξη ότι κάτι δεν λειτουργεί. Αντί να επικοινωνήσουμε αυτό που μας προβληματίζει, μπορεί να επιλέξουμε να αποσυρθούμε.

Φυσικά, δεν χρειάζεται να αγνοούμε συμπεριφορές που μας πληγώνουν ή να δικαιολογούμε την ασυνέπεια. Χρειάζεται, όμως, να μπορούμε να ξεχωρίζουμε όσα πραγματικά συμβαίνουν από όσα φοβόμαστε ότι μπορεί να συμβούν.

Μια νέα γνωριμία δεν μπορεί να μας προσφέρει απόλυτη βεβαιότητα. Μπορεί, όμως, να μας δώσει την ευκαιρία να ανακαλύψουμε αν υπάρχει κάτι που αξίζει να εξελιχθεί.

Όταν οι προσδοκίες δεν αφήνουν χώρο στην πραγματικότητα Συχνά έχουμε μια συγκεκριμένη εικόνα για το πώς θα πρέπει να είναι ο άνθρωπος με τον οποίο θα δημιουργήσουμε μια σχέση. Θέλουμε να υπάρχει έλξη, κοινά ενδιαφέροντα, συναισθηματική διαθεσιμότητα, καλή επικοινωνία και κοινή αντίληψη για όσα έχουν σημασία στη ζωή μας.

Όλα αυτά είναι σημαντικά. Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στο ότι έχουμε προσδοκίες, αλλά στο αν αυτές αφήνουν χώρο για να γνωρίσουμε τον πραγματικό άνθρωπο που έχουμε απέναντί μας.

Μπορεί να απορρίψουμε μια γνωριμία επειδή δεν αισθανθήκαμε αμέσως τον ενθουσιασμό που περιμέναμε. Μπορεί να θεωρήσουμε ότι κάποιος δεν μας ταιριάζει επειδή δεν εκφράζεται με τον τρόπο που έχουμε συνηθίσει ή να περιμένουμε η επικοινωνία να είναι πάντα αβίαστη.

Όμως, η έλξη και η συμβατότητα δεν εκφράζονται με τον ίδιο τρόπο σε κάθε γνωριμία. Κάποιες φορές υπάρχει έντονος αρχικός ενθουσιασμός, χωρίς να δημιουργείται ουσιαστική σύνδεση. Άλλες φορές, το ενδιαφέρον αναπτύσσεται πιο σταδιακά, καθώς γνωρίζουμε καλύτερα τον άλλον.

Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να πιέζουμε τον εαυτό μας να ενδιαφερθεί για κάποιον που δεν μας ελκύει ή να παραμένουμε σε μια σχέση που δεν μας καλύπτει. Σημαίνει ότι ίσως αξίζει να δίνουμε λίγο χρόνο πριν αποφασίσουμε αν μια γνωριμία έχει προοπτική.

Ο κατάλληλος σύντροφος δεν είναι ένας άνθρωπος που ανταποκρίνεται σε κάθε φαντασίωσή μας. Είναι ένας άνθρωπος με τον οποίο μπορούμε να δημιουργήσουμε μια σχέση που βασίζεται στην αμοιβαιότητα, στον σεβασμό, στην επικοινωνία και στην αποδοχή των διαφορών μας.

Τι μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά; Δεν υπάρχει μία απάντηση που να εξηγεί όλες τις δυσκολίες που συναντάμε στις ερωτικές σχέσεις. Υπάρχουν, όμως, ορισμένα ερωτήματα που μπορούν να μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε καλύτερα τον εαυτό μας και τον τρόπο με τον οποίο σχετιζόμαστε.

Μπορούμε να ξεκινήσουμε αναρωτώμενοι τι πραγματικά αναζητούμε σε μια σχέση. Ποιες ανάγκες μας είναι σημαντικό να καλύπτονται; Ποιες αξίες θεωρούμε απαραίτητες; Και ποιες προσδοκίες μας ίσως βασίζονται σε μια ιδανική εικόνα που δύσκολα μπορεί να ανταποκριθεί στην πραγματικότητα;

Εξίσου σημαντικό είναι να παρατηρήσουμε πώς αντιδρούμε όταν μια γνωριμία αρχίζει να αποκτά συναισθηματική σημασία. Εκφράζουμε το ενδιαφέρον μας ή περιμένουμε πάντα από τον άλλον να κάνει το πρώτο βήμα; Μπορούμε να μιλήσουμε για όσα μας προβληματίζουν ή απομακρυνόμαστε χωρίς να εξηγήσουμε τι συνέβη;

Αν παρατηρούμε ότι επαναλαμβάνουμε τα ίδια μοτίβα, ίσως αξίζει να αναρωτηθούμε τι κρύβεται πίσω από αυτά. Όχι για να κατηγορήσουμε τον εαυτό μας, αλλά για να καταλάβουμε καλύτερα τις ανάγκες, τους φόβους και τις επιλογές μας.

Η δημιουργία μιας σχέσης δεν απαιτεί να είμαστε απόλυτα σίγουροι, να μην έχουμε ανασφάλειες ή να γνωρίζουμε εκ των προτέρων πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα. Απαιτεί, όμως, να μπορούμε να επικοινωνούμε, να σεβόμαστε τα όριά μας και να δίνουμε χώρο στη γνωριμία να εξελιχθεί, όταν υπάρχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις.

Ίσως το ερώτημα δεν είναι μόνο αν θα βρούμε τον κατάλληλο άνθρωπο

Οι δυσκολίες στη δημιουργία ερωτικών σχέσεων δεν έχουν μία μόνο αιτία. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής, οι δυνατότητες που μας προσφέρει η τεχνολογία, οι προσωπικές μας εμπειρίες και οι προσδοκίες μας επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουμε τη συντροφικότητα.

Κάποιες φορές, πράγματι, δεν συναντάμε ανθρώπους με τους οποίους υπάρχει η επιθυμητή συμβατότητα. Άλλες φορές, όμως, μπορεί να δυσκολευόμαστε να δώσουμε χρόνο σε μια γνωριμία, να εκφράσουμε αυτό που αισθανόμαστε ή να αντέξουμε την αβεβαιότητα που συνοδεύει κάθε νέο ξεκίνημα.

Δεν χρειάζεται να παραμερίσουμε τις ανάγκες μας, να συμβιβαστούμε με λιγότερα από όσα επιθυμούμε ή να αγνοήσουμε τα όριά μας για να δημιουργήσουμε μια σχέση. Χρειάζεται, όμως, να αναγνωρίζουμε πότε μια κατάσταση δεν μας ταιριάζει και πότε ο φόβος ή οι προσδοκίες μας μπορεί να επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο την προσεγγίζουμε.

Ίσως, λοιπόν, εκτός από το να αναρωτιόμαστε πότε θα συναντήσουμε τον κατάλληλο άνθρωπο, αξίζει να αναρωτηθούμε και κάτι ακόμη:

Όταν εμφανίζεται στη ζωή μας ένας άνθρωπος που μας ενδιαφέρει, του επιτρέπουμε πραγματικά να μας γνωρίσει;

Γιατί μια ουσιαστική σχέση δεν ξεκινά με τη βεβαιότητα ότι δεν θα πληγωθούμε ποτέ. Ξεκινά όταν μπορούμε να γνωρίσουμε έναν άλλον άνθρωπο με ειλικρίνεια, να εκφράσουμε τις ανάγκες μας και να ανακαλύψουμε σταδιακά αν μπορούμε να δημιουργήσουμε κάτι μαζί.

Και ίσως εκεί βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα βήματα προς μια πιο ουσιαστική σύνδεση: όχι στο να πάψουμε να φοβόμαστε, αλλά στο να κατανοήσουμε τους φόβους μας, ώστε να μην αποφασίζουν πάντα εκείνοι για εμάς.