Γιατί δυσκολευόμαστε τόσο πολύ στις σχέσεις μας; 7 λόγοι που μπορεί να επαναλαμβάνουμε τα ίδια μοτίβα

Οι σχέσεις μας μπορούν να μας προσφέρουν ασφάλεια, σύνδεση και χαρά. Μπορούν όμως ταυτόχρονα να φέρουν στην επιφάνεια φόβους, ανασφάλειες και συναισθήματα που πολλές φορές δεν γνωρίζαμε καν ότι κουβαλούσαμε.

Ίσως έχεις παρατηρήσει ότι σε διαφορετικές σχέσεις καταλήγεις να αντιμετωπίζεις παρόμοιες δυσκολίες. Ίσως επιλέγεις ανθρώπους που δεν είναι πραγματικά διαθέσιμοι, φοβάσαι ότι ο άλλος θα φύγει, δυσκολεύεσαι να βάλεις όρια ή καταλήγεις συχνά στους ίδιους καβγάδες.

Και τότε μπορεί να αναρωτιέσαι:

«Γιατί μου συμβαίνει συνέχεια το ίδιο;»

Η απάντηση δεν είναι πάντα απλή. Οι σχέσεις μας επηρεάζονται από τον τρόπο που έχουμε μάθει να αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας, τους άλλους και την εγγύτητα. Ας δούμε μερικούς από τους πιο συχνούς λόγους.

1. Φόβος εγκατάλειψης

Όταν υπάρχει έντονος φόβος ότι ο άλλος μπορεί να φύγει, μια μικρή αλλαγή στη συμπεριφορά του μπορεί να βιωθεί ως απειλή.

Ένα μήνυμα που δεν απαντήθηκε, μια αλλαγή στη διάθεση ή λίγη περισσότερη απόσταση μπορεί να δημιουργήσει έντονο άγχος και την ανάγκη για συνεχή επιβεβαίωση.

Μερικές φορές, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, προσπαθούμε τόσο πολύ να διατηρήσουμε τη σχέση ώστε τελικά να εξαντλούμαστε μέσα σε αυτήν.

2. Δυσκολία να βάλουμε όρια

Το να λέμε «όχι», να εκφράζουμε αυτό που μας ενοχλεί ή να ζητάμε αυτό που χρειαζόμαστε δεν είναι πάντα εύκολο.

Μπορεί να φοβόμαστε ότι ο άλλος θα θυμώσει, θα απομακρυνθεί ή θα μας θεωρήσει δύσκολους.

Έτσι, μπορεί να καταπιέζουμε τις ανάγκες μας για αρκετό καιρό και τελικά να εκφράζουμε όλη αυτή την ένταση με έναν πολύ πιο έντονο τρόπο.

3. Η ανάγκη για επιβεβαίωση

Όταν η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πώς μας βλέπει ο σύντροφός μας, η σχέση μπορεί να γίνει η βασική πηγή της αυτοεκτίμησής μας.

«Με θέλει ακόμα;»

«Με αγαπάει αρκετά;»

«Γιατί δεν μου το είπε σήμερα;»

Η συνεχής ανάγκη για επιβεβαίωση μπορεί να δημιουργήσει έναν κύκλο άγχους, στον οποίο όσο περισσότερο φοβόμαστε ότι θα χάσουμε τον άλλον, τόσο περισσότερο αναζητούμε επιβεβαίωση από αυτόν.

4. Ο τρόπος που επικοινωνούμε

Δεν έχουμε όλοι μάθει να εκφράζουμε τα συναισθήματα και τις ανάγκες μας με τον ίδιο τρόπο.

Κάποιος μπορεί να αποσύρεται όταν θυμώνει. Κάποιος άλλος μπορεί να υψώνει τη φωνή του. Κάποιος μπορεί να προσποιείται ότι δεν τον ενοχλεί τίποτα μέχρι κάποια στιγμή να ξεσπάσει.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι έχουμε συναισθήματα. Το ζήτημα είναι ο τρόπος με τον οποίο τα εκφράζουμε.

Η αποτελεσματική επικοινωνία είναι μια δεξιότητα που μπορεί να καλλιεργηθεί.

5. Δυσκολία στη διαχείριση έντονων συναισθημάτων

Θυμός, ζήλια, φόβος, απογοήτευση και ανασφάλεια μπορούν να γίνουν πολύ έντονα μέσα σε μια σχέση.

Όταν δυσκολευόμαστε να αναγνωρίσουμε και να διαχειριστούμε αυτά τα συναισθήματα, μπορεί να αντιδράσουμε παρορμητικά και αργότερα να μετανιώσουμε για τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφερθήκαμε.

Η κατανόηση του τι βρίσκεται πίσω από ένα συναίσθημα είναι ένα σημαντικό βήμα προς τη διαχείρισή του.

6. Η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας

Ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε τον εαυτό μας επηρεάζει και τον τρόπο με τον οποίο σχετιζόμαστε.

Αν βαθιά μέσα μας πιστεύουμε ότι «δεν είμαστε αρκετοί», μπορεί να ανεχόμαστε συμπεριφορές που μας πληγώνουν ή να δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε ότι κάποιος μπορεί πραγματικά να μας αγαπά.

Αντίστοιχα, μια πιο σταθερή σχέση με τον εαυτό μας μπορεί να μας βοηθήσει να δημιουργούμε σχέσεις στις οποίες υπάρχει περισσότερη ασφάλεια, αμοιβαιότητα και σεβασμός.

7. Επαναλαμβάνουμε αυτό που μας είναι γνώριμο

Κάποιες φορές μπερδεύουμε το γνώριμο με το ασφαλές.

Οι πρώιμες σχέσεις και εμπειρίες μας μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την αγάπη, την εγγύτητα, την απόσταση και την αποδοχή.

Αυτό δεν σημαίνει ότι είμαστε καταδικασμένοι να επαναλαμβάνουμε τα ίδια μοτίβα.

Σημαίνει ότι, όταν αρχίζουμε να τα αναγνωρίζουμε, μπορούμε σταδιακά να καταλάβουμε γιατί επιλέγουμε, αντιδρούμε ή ανεχόμαστε συγκεκριμένα πράγματα.

Και τελικά, μπορούμε να αλλάξουμε αυτά τα μοτίβα;

Ναι.

Η αναγνώριση ενός επαναλαμβανόμενου μοτίβου είναι συχνά το πρώτο βήμα. Το επόμενο είναι να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τι βρίσκεται από πίσω.

Τι φοβάμαι;

Τι χρειάζομαι;

Τι περιμένω από τον άλλον;

Τι πιστεύω για τον εαυτό μου;

Και κυρίως:

«Αυτό που κάνω με βοηθά πραγματικά να δημιουργήσω τη σχέση που θέλω;»

Η ψυχοθεραπεία μπορεί να προσφέρει έναν ασφαλή χώρο μέσα στον οποίο μπορούμε να εξερευνήσουμε αυτά τα ερωτήματα, να κατανοήσουμε καλύτερα τον εαυτό μας και να δουλέψουμε πάνω σε τρόπους επικοινωνίας, όρια, αυτοεκτίμηση και διαχείριση των συναισθημάτων.

Δεν χρειάζεται να περιμένουμε μέχρι μια σχέση να φτάσει σε αδιέξοδο για να ζητήσουμε βοήθεια.

Μερικές φορές, η αλλαγή ξεκινά απλώς από την απόφαση να καταλάβουμε λίγο καλύτερα τον εαυτό μας.

+Ένωσις | Παγώνα Αθηνά Μπελντέκου Ψυχολόγος – Ψυχοσεξουαλική θεραπεύτρια